Park Brzeźnieński im. J. J. Haffnera – park ulokowany w Brzeźnie, nadmorskiej dzielnicy Gdańska, w bezpośrednim sąsiedztwie plaży. Park jest, obok Parku Oliwskiego i Parku Oruńskiego, trzecim co do wielkości i znaczenia zabytkowym założeniem ogrodowym w Gdańsku. Zaliczany jest do grupy historycznych parków kuracyjnych, zwanych również parkami zdrojowymi. Powierzchnia parku wynosi około 10 ha.
Historia Park powstawał od 1831, jako ochrona drogi łączącej znajdujące się w Brzeźnie rosyjskie wojskowe magazyny i stację kwarantanny z Nowym Portem. Drzewa miały zabezpieczać ważny dla rosyjskich wojsk trakt, przed nawiewaniem plażowego piasku i innym negatywnym oddziaływaniem od strony morza. Młody lasek w latach 1840–1842 przekształcono w park z osiami widokowymi na Zatokę Gdańską, punktem widokowym oraz skwerem z pergolą i poidełkiem. Nazwany został Brzeźnieńskim Laskiem (niem. Brösener Wäldchen). Stanowił atrakcyjne zaplecze rekreacyjne dla licznych klientów pobliskich zakładów kąpielowych.