Polska Partia Narodowo-Socjalistyczna – partia narodowosocjalistyczna założona w 1932 przez adwokata Władysława Obrębskiego, zdelegalizowana w 1937J. Tomasiewicz: W kierunku nacjokracji. Tendencje autorytarne, totalistyczne i profaszystowskie w polskiej myśli politycznej (1933–1939): narodowcy – narodowi radykałowie – narodowi socjaliści. Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2019, s. 334..
Przywódcami formacji byli Polacy: Władysław Obrębski, F. Ambroziak, H. Bartoszewicz, B. Kwieciński, P. Maślanka, oraz Niemcy – A. Brandt, J. Hiller, A. Kling, i Wiktor Laus. W 1934 jej oddziały zorganizowano m.in. w Łęczycy, Kutnie i Radogoszczy. Grupa była wspierana przez niemieckich przemysłowcówJ. Tomasiewicz: W kierunku nacjokracji. Tendencje autorytarne, totalistyczne i profaszystowskie w polskiej myśli politycznej (1933–1939): narodowcy – narodowi radykałowie – narodowi socjaliści. Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2019, s. 335.. Jej członkowie utrzymywali kontakty ze Stronnictwem Narodowym i Związkiem Młodych NarodowcówJ. Tomasiewicz: W kierunku nacjokracji. Tendencje autorytarne, totalistyczne i profaszystowskie w polskiej myśli politycznej (1933–1939): narodowcy – narodowi radykałowie – narodowi socjaliści. Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2019, s. 335..