1925 pod nr 30 wzniesiono budynek w kształcie rotundy, zaprojektowany przez Juliusza Nagórskiego, w którym mieściła się cukiernia i kawiarnia Lardellego.
W 1930 roku północny fragment ulicy został wyodrębniony jako ulica Noakowskiego.
Zabudowa ulicy ucierpiała w czasie obrony Warszawy we wrześniu 1939 oraz w 1944.
W 1953 przy ulicy powstał bazar, na którym sprzedawano m.in. owoce, warzywa, nabiał i drób. Sprzedawano tam również po wysokich cenach produkty wysokiej jakości nieosiągalne w sklepach. W latach 60. na części terenu zajmowanego przez bazar wzniesiono nowy budynek Wydziału Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej, a pozostałą część ogrodzono, uporządkowano i ustawiono kioski dla sprzedawców.
W okresie powojennym dla ulicy zaszły bardzo poważne zmiany. Przebicie ulicy Waryńskiego, a później Trasy Łazienkowskiej spowodowało rozcięcie ulicy na dwie części. Wschodnia strona ulicy zachowała większość przedwojennej zabudowy. Po zachodniej stronie ulicy powstawały nowe obiekty, głównie budynki Politechniki Warszawskiej.