Spłonęło 23 listopada 1968 i nie zostało później odbudowane.

Po powstaniu niepodległej Czechosłowacji schronisko Erzherzog-Albrecht- Schutzhaus pozostało w rękach niemieckich – ruch na szczycie był tak duży, że w 1933 wybudowano nowy budynek noclegowy – Steinerne Haus (Kameňák, Kamenný dům, Kamienny dom). Również Czesi postanowili mieć na Łysej Górze swój obiekt i kosztem 602 000 koron w 1934 powstało kolejne schronisko, należące do Klubu Czechosłowackich Turystów z Morawskiej Ostrawy. Projektantem był František Knobloch. Czeskie schronisko posiadało 12 pokoi, 2 noclegownie, pokój dla gospodarza, centralne ogrzewanie, ciepłą wodę i piec elektryczny. Było jednym z najnowocześniejszych schronisk tego okresuBezručova chata na Lysé hoře v Beskydech.

Po II wojnie światowej schroniska znacjonalizowano – byłą własność Beskidenverein oraz obiekt czeski połączono w jeden kompleks nazwany w 1948 "Bezručovu chatu" (Bezručova chata na Lysé hořeJuż przed wojną czeski obiekt nazywano Bezručova chata – Bezruc-Hütte, a od 1948 ta nazwa objęła wszystkie budynki połączonego schroniska. – patronem został Petr Bezruč – czeski pisarz, tłumacz, który bywał na Łysej Górze już w okresie międzywojennym, choć odwiedzał wówczas wyłącznie schronisko niemieckie).