thumb|Rycerstwo polskie 1333–1434 Wojna polsko-krzyżacka w latach 1431–1435 – jeden z konfliktów zbrojnych między Polską a zakonem krzyżackim, zakończony pokojem w Brześciu Kujawskim zawartym 31 grudnia 1435Marian Biskup, Dzieje narodu i państwa polskiego. Wojna trzynastoletnia. KAW Kraków 1990, s.4..
Podłoże konfliktu Powodem wybuchu wojny było zawarcie 19 czerwca 1431 przez wielkiego mistrza Paula Russdorfa przymierza z buntującym się przeciw Polsce Świdrygiełłą (wojna łucka). Oznaczało to zaangażowanie się zakonu krzyżackiego w podejmowane przez Zygmunta Luksemburskiego próby rozbicia unii polsko-litewskiej.
Najazd krzyżacki w 1431 W czerwcu 1431 wojska polskie w liczbie około 22 tys. żołnierzy wyruszyły wraz z królem Jagiełłą na Wołyń, aby stłumić bunt wielkiego księcia Świdrygiełły i w sierpniu. W dniu 3 lipca w Bystrzycy na terenie ziemi lubelskiej wysłano listy wypowiednie wielkiemu księciu litewskiemu Świdrygielle. Następnie wojska polskie obległy zamek w Łucku.