W maju 1912 przyjął w Misji Polskiej w Paryżu katolicyzm. Z wybuchem I wojny światowej zaciągnął się do armii francuskiej. W lipcu 1915 roku dostał się do niewoli niemieckiej i był uwięziony do końca wojny. Po zakończeniu wojny powrócił do Francji. W październiku 1920 rozpoczął studia w Seminarium Duchownym dla Spóźnionych Powołań w Meaux. 13 lipca 1924 został w Meaux wyświęcony na kapłana przez biskupa Gaillarda. Początkowo był profesorem w seminarium dla spóźnionych powołań St. Jean. Od 1925, zamieszkując w Changis St. Jean, podjął posługę duszpasterską wśród wychodźstwa polskiego. We Francji jako ksiądz pracował wyłącznie dla Polaków. Za zasługi dla odzyskania wolności rząd polski odznaczył go Krzyżem Niepodległości.
Przypisy Jolanta Żyndul, Parlamentaryzm, konserwatyzm, nacjonalizm. Wydawnictwo Sejmowe 2010, s. 165. Józef Warszawski, Studia nad wyznaniowością religijną marszałka Józefa Piłsudskiego. Józef Warszawski 1978, s. 309.
Roman Dzwonkowski, Polska opieka religijna we Francji 1909–1939.Pallottinum 1988, s. 140.
Tomasz Domański, Postawy społeczno-polityczne duchowieństwa diecezji kieleckiej w latach 1864–1914. TKN Kielce 2008, s.