W roku 1899 pod nr. 14 powstał pierwszy duży zakład przemysłowy przy ulicy – fabryka Towarzystwa Akcyjnego Drezdeńskiej Manufaktury Tiulu, Koronek i Firanek. W tym samym czasie naprzeciwko, pod nr. 15 wzniesiono kolonię domów robotniczych Instytucji Tanich Mieszkań im. Hipolita i Ludwiki, małż. Wawelbergów, o zupełnie unikatowym jak na owe czasy rozluźnionym układzie zabudowy. Tam po raz pierwszy w Warszawie zastosowano zsypy na śmieci, oraz dla wygody mieszkańców wzniesiono pawilony pralni i basen kąpielowy.
Kolejnym znaczącym wydarzeniem w dziejach ulicy było wzniesienie w okresie 1911-1914 Szkoły Rzemieślniczej im. Karola Szlenkiera pod nr. 8. Gmach kształcącej robotniczą młodzież szkoły działającej wcześniej (od roku 1880 przy ul. Leszno) zaprojektowali Karol Jankowski i Franciszek Lilpop. W budynku tym w okresie międzywojennym działał Państwowy Instytut Robót Ręcznych, kierowany przez Władysława Przanowskiego (na ścianie frontowej budynku znajduje się tablica pamiątkowa).
Tereny pomiędzy ulicami Płocką i Młynarską w roku 1910, po dwóch latach od chwili przyłączenia do Warszawy, otrzymały oświetlenie elektryczne. Do roku 1911 doprowadzono także wodociągi i kanalizację. Tory linii tramwajowej położono dopiero w roku 1928. Kursowały nią tramwaje linii 9 z pętli „Ulrychów” przy ul. Księcia Janusza do pl.