Poważną karierę dziennikarka rozpoczęła od anonimowego artykułu w politycznym tygodniku „Obzor”, pod tytułem „Egy Percz – Jedan časak”. Po tym artykule, dzięki rekomendacji J.J.Strossmayera, została przyjęta do grupy redakcyjnej tygodnika „Obzor”. Mimo wszystko, jako kobieta, w dalszym ciągu musiała swe teksty publikować anonimowo. W późniejszym czasie zainicjowała powstanie i koordynowała pracę pisma „Ženski list” (1925–1938) – czasopisma, którego grupą odbiorczą miały być wyłącznie kobiety. Kolejnym magazynem, który Zagorka redagowała, było pismo „Hrvatica”.
Czytelnicy z terenów dzisiejszej Polski również mieli możliwość czytania artykułów Zagorki. W latach 1900–1901 jej teksty przedrukowywało pismo „Nowa Reforma”, wydawane w Krakowie i kolportowane na terenie Galicji w zaborze austriackim.
Jako dziennikarka zyskała ważną pozycję w zawodzie i szacunek w świecie polityki. Jest wybitną postacią chorwackiej literatury popularnej, autorką dramatów (Što žena umije, 1901) i licznych powieści, spośród których największym powodzeniem cieszył się cykl Gradska vještica (1912–1914). Jest także uważana za pionierkę chorwackiego feminizmu, którym dała wyraz w zbeletryzowanej autobiografii Kamen na cesti (1938).
Przypisy
Kategoria:Chorwaccy dziennikarze Kategoria:Chorwaccy prozaicy Kategoria:Chorwaccy dramaturdzy Kategoria:Chorwackie feministki i feminiści Kategoria:Urodzeni w 1873 Kategoria:Zmarli w 1957