Po II wojnie światowej schronisko było znacznie zdewastowane. Zostało przejęte przez Polskie Towarzystwo Tatrzańskie, następnie Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze. W latach 1970–1975 zostało przekształcone w chatkę studencką Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Od 1979 gospodarzami obiektu byli Elżbieta i Stanisław Durczokowie. W latach 1992–2005 schronisko prowadził bielski hufiec Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej, któremu władze miasta wypowiedziały dzierżawę ze względu na złamanie jej warunków. Po 2005 schronisko prowadzone było kolejno przez Dariusza Szlęzaka, Piotra Maroszka, restaurację „Bracką” oraz Tomasza Walusia.

W marcu 2023 roku Radni Bielska-Białej podjęli uchwałę o zmianie sposobu użytkowania wynikającym z urzędowego zaszeregowania obiektów hotelarskich, co oznacza, że formalnie obiekt nie jest już schroniskiem, lecz obiektem turystycznym.

Warunki pobytu 30 miejsc noclegowych w pokojach 2, 5 i 6-osobowych bufet pełne wyżywienie polana ze stołami i ławami oraz wiatą ogniskową