Bill dołączył do grup oksfordzkich i poświęcił się próbom pomagania innym alkoholikom. Bez powodzenia, jak później opowiadał, z tego powodu, iż opowiadał o swoim duchowym przeżyciu w szpitalu. Po półrocznej abstynencji otrzymał propozycję wyjazdu do Akron z nadzieją na uzyskanie intratnej posady. Ponieważ przedsięwzięcie nie powiodło się, a Wilson pozostał sam w hotelu, w sobotnie popołudnie poczuł chęć picia i zaczął gorączkowo szukać ratunku. Korzystając z nowojorskich doświadczeń zaczął szukać innego alkoholika, który też szukał wyjścia z nałogu. Zaczął dzwonić do duchownych, których telefony znalazł w hotelowej gablocie. Jeden z nich skontaktował go z późniejszym współzałożycielem, Robertem Smithem. To spotkanie i współpraca pozwoliło lekarzowi uzyskać dotąd nieosiągalny okres miesięcznego niepicia. Następnie medyk udał się na doroczną konferencję lekarzy, podczas której upił się i w stanie upojenia powrócił do domu. Wilson pomógł mu ponownie wytrzeźwieć. Dzień 10 czerwca 1935, czyli pierwszy dzień nieprzerwanej trzeźwości dr. Boba, jak go później nazywano, uznawany jest obecnie za symboliczny początek wspólnoty Anonimowych Alkoholików.