Kościół św. Ambrożego we Florencji (wł. Chiesa di Sant’Ambrogio) – XIII-wieczny kościół gotycki, jeden z najstarszych kościołów i budowli Florencji.
Na temat kościoła św. Ambrożego pierwsze wzmianki historyczne pojawiają się w X wieku, kiedy to siostry benedyktynki w roku 988 objęły w posiadanie posesję, na której stoi budowla. O gotyckich korzeniach przypominają charakterystyczna dla tego okresu okna znajdujące się na prawej ścianie kościoła. Do kościoła przylega budynek w którym mieści się klasztor sióstr benedyktynek i kościół Wniebowzięcia NMP. W XIX wieku podczas francuskiej okupacji klasztor został zniszczony a zakonnice zostały zmuszona na jego opuszczenie. Po kilku latach klasztor został przekazany w ręce sióstr Sacré-Cœur (Societas Sacratissimi Cordis Iesu), które zajmują go do dzisiaj.
Po zniszczeniach kościół został ponownie odbudowany przez Giovanni Foggini i Luigi Ademollo, mediolańskiego malarza, który ozdobił fasadę, główna nawę i chór ze sceny z życia Św. Ambrożego i Jezusa Chrystusa. Kościół przez wieki był wielokrotnie przerabiany a ślady tego są widoczne do dziś. Wzdłuż bocznych ścian znajdują się niekompletne kamienne elementy arkad, dodane w okresie renesansu, oraz liczne boczne kaplice.