Zasada względnego przymusu rzecznikowskiego Aby zagwarantować należytą ochronę podmiotów prawnych dochodzących swych praw w nierzadko bardzo skomplikowanych sprawach własności przemysłowej, ustawodawca wprowadził zasadę względnego przymusu rzecznikowskiego, która stanowi pewnego rodzaju analogię do zasady przymusu adwokackiego. Mówi ona, iż w postępowaniu przed Urzędem Patentowym RP w sprawach związanych z dokonywaniem i rozpatrywaniem zgłoszeń oraz utrzymywaniem ochrony wynalazków, wzorów użytkowych, a także produktów leczniczych, produktów ochrony roślin i topografii układów scalonych, w odniesieniu do postępowania zgłoszeniowego i rejestrowego, pełnomocnikiem strony może być tylko rzecznik patentowy. Poza zakresem tej wyłączności pozostaje postępowanie sporne przed Urzędem Patentowym oraz postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym i Naczelnym Sądem Administracyjnym – w przypadku złożenia skargi na orzeczenie Urzędu Patentowego. W takich postępowaniach strona może być reprezentowana także przez adwokata i radcę prawnego oraz osobę świadcząćą usługi transgraniczne. To samo dotyczy postępowania zgłoszeniowego i rejestrowego w odniesieniu do wzorów przemysłowych, znaków towarowych i oznaczeń geograficznych.