Adalbert Wojciech Zink, (ur. 23 kwietnia 1902 w Bydgoszczy, zm. 9 września 1969 w Olsztynie) – warmiński duchowny katolicki, obywatel niemiecki, po II wojnie światowej polski, dziekan i prepozyt kapituły warmińskiej, rządca diecezji warmińskiej z tytułem wikariusza generalnego prymasa Polski. W 1953 roku podczas aresztowania prymasa Wyszyńskiego przez stalinowców jako jedyny rządca diecezji odważył się przeciwko temu zaprotestować.
Życiorys thumb|240px|Obelisk upamiętniający Adalberta (Wojciecha) Zinka w Ogrodzie Sprawiedliwych w Warszawie mały|Grób na cmentarzu w Gietrzwałdzie Był synem Antoniego (z zawodu mistrza garncarskiego, urzędnika kolei, urodzonego w Berlinie) i Warmiaczki Augusty z Tyżaków (inne formy nazwiska: Tyzak, Tyczack, urodzonej w Worytach koło Gietrzwałdu). Miał troje rodzeństwa – siostrę Marię (z poprzedniego małżeństwa matki, po II wojnie światowej pracującą jako gospodyni domowa lekarza z Biskupca), brata Jana (ur. 23 czerwca 1894, zm.