Nazwę miejscowości w zlatynizowanej formie Malobandz wymienia w latach (1470–1480) Jan Długosz w księdze Liber beneficiorum dioecesis CracoviensisJoannis Długosz Senioris Canonici Cracoviensis, „Liber Beneficiorum”, Aleksander Przeździecki, Tom II, Kraków 1864, str.189-190..
Historia Pierwsze historyczne informacje o Małobądzu, jako wsi pochodzą z roku 1326, jednak dopiero z dokumentu sprzedaży księstwa siewierskiego przez książąt cieszyńskich – biskupowi krakowskiemu Zbigniewowi Oleśnickiemu (1443) wiemy coś pewnego. Wieś należała według zapisów Jana Długosza do Mikołaja Kornicza Siestrzeńca. W latach 1490–1517 jako dziedzic Małobądza wymieniony jest tenutariusz oraz wójt Będzina Benedykt Bieniasz Pogórski herbu Leliwa. W 1494 Jan oraz Stanisław Szafrańcowie z Pieskowej Skały zrezygnowali na jego rzecz ze swoich praw własnościowych do sołectwa oraz wsi.