Małobądz liczył 202 mieszkańców, zaś w 1852 r. liczył 35 domów i 277 mieszkańców.

Po rozbiorach Polski wieś znalazła się w zaborze rosyjskim. Miejscowość jako Małobądź, wieś i folwark leżące w powiecie będzińskim w gminie Gzichów oraz w parafii Będzin wymienia XIX wieczny Słownik geograficzny Królestwa Polskiego. W 1885 w miejscowości znajdowało się 56 domów zamieszkanych przez 400 mieszkańców. Liczyła 516 morg ziemi należącej do włościan, 100 morg folwarcznych należących do dóbr Gzichów oraz 16 morg młyńskich. We wsi istniała wówczas olejarnia produkująca olej roślinny o wartości 51 600 rubli srebrnych rocznie oraz "młyn amerykański" z produkcją na sumę 57 000 rubli srebrnych.

W 1913 r. rozpoczęto budowę olbrzymiej, jak na tamte czasy elektrowni okręgowej, która istnieje do dziś. Dwa lata później (1915 r.) Małobądz został przyłączony do Będzina jako jedna z jego dzielnic.

Pierwotny charakter dzielnicy został niestety zniszczony poprzez regulacje rzeki Czarnej Przemszy w okresie II wojny światowej i w latach pięćdziesiątych XX w. Na wysokości Małobądza rzeka dość szeroko rozlewała swoje wody, tworząc dość dużej wielkości jezioro. Drugą poważną zmianą ingerującą w historyczny układ dzielnicy była budowa w latach siedemdziesiątych XX w.