Antoniego, umieszczono w antepedium drugą piękną rzeźbę z białego marmuru karraryjskiego autorstwa T. O. Sosnowskiego przedstawiającą Chrystusa w grobie. Rzeźba ta trafiła do ostrogskiej świątyni w 1897 roku właśnie z okazji jego odbudowy i modernizacji, jako dar Bronisławy z Falkowskich Czosnowskiej. Kościół na nowo uroczyście konsekrował bp Bolesław Hieronim Kłopotowski w 1897 roku.
W czasie II wojny światowej nad świątynią znowu zawisły czarne chmury. Po wejściu Armii Czerwonej do miasta Ostroga w kościele znajdował się skład ziarna. W 1948 roku kościół został oddany wiernym. W latach 1948–1958 dojeżdżał tu o. Serafin Kaszuba. W 1958 roku, kiedy o. Serafina Kaszubę pozbawiono możliwości wykonywania obowiązków duszpasterskich, została podjęta decyzja o zamknięciu wszystkich kościołów na Wołyniu. Wierni w Ostrogu dzielnie walczyli o swoją świątynię przez dwa lata, jeżdżąc do władz w Kijowie oraz konsula PRL w tym mieście.