Elżbieta Niewiadomska-Bogusławlewicz (ur. w 1918 we Lwowie, zm. 7 listopada 1986 w Buenos Aires) – polska aktorka, tancerka, choreograf, działaczka emigracyjna w Argentynie.
Życiorys Urodziła się we Lwowie w 1918. Debiutowała w zespole baletowym opery i operetki lwowskiej. Po wybuchu II wojny światowej została aresztowana przez NKWD i za działalność w Związku Walki Zbrojnej skazana na karę 10 lat pracy, po czym zesłana na Syberię. Po ogłoszeniu amnestii odzyskała wolność. Z łagru trafiła do formowanych Polskich Sił Zbrojnych. Występowała w wojskowym teatrze w Tockoje, a po ewakuacji armii gen. Andersa następnie w Teheranie.
W zespole rewiowym Feliksa Konarskiego (Ref-Ren) przemierzała Bliski Wschód (Irak, Syria, Palestyna, Egipt) po czym dotarła z 2 Korpusem w kampanii włoskiej 1944. Brała udział w bitwie o Monte Cassino.
Po wojnie wyjechała w 1948 do Argentyny. 6 lipca 1956 wyszła za mąż za wychowanka Korpusu Kadetów i tancerza Mariana Bogusławlewicza. Pracowała jako ekspert w firmie kosmetycznej Helen Rubinstein. W 1949 założyła w Buenos Aires zespół taneczny „Nasz Balet”, działający pod egidą Polskiej Macierzy Szkolnej. Kierowała nim przez 35 lat.
Zmarła 7 listopada 1986 w Buenos Aires.