Wstępne próby odbiorcze i dzielności morskiej, jak również pierwsze strzelania artylerii głównej przeprowadzone 17 października zakończyły się pomyślnie. Do początku grudnia próby odbiorcze okrętu zostały zakończone. Pancernik, powracając 3 grudnia po próbach do portu, został uszkodzony podczas wchodzenia do basenu portowego, co wymusiło krótkotrwałe dokowanie w celu niezbędnych napraw. Mimo to już 11 grudnia 1907 roku okręt został wcielony do służby w Royal Navy. Szybkość, z jaką okręt zbudowano (366 dni) i oddano do służby (10 miesięcy od wodowania), nie miała precedensu, tempo to nie zostały też pobite ani wyrównane przy konstruowaniu jakiegokolwiek innego okrętu tej klasy. Głównego konstruktora stoczni RN w Portsmouth, Thomasa Mitchella, nobilitowano za zasługi przy budowie „Dreadnoughta”. Zbudowanie okrętu kosztowało 1 785 683 funtów. „Dreadnought”, pomimo iż miał większą o ok. 1400 ton wyporność od budowanych równolegle preddrednotów typu Lord Nelson, kosztował jedynie 181 tys. funtów więcej.