Wzniesiony w duchu polskiego baroku gmach wraz z sąsiednimi zabudowaniami – mykwą, chederem i synagogą z 1845 tworzył największy na Pradze zespół żydowskich placówek religijnych, oświatowych i charytatywnych.
Równolegle budowano obiekty mieszkalne: wznoszone kamienice coraz bardziej swą formą doganiały domy na lewym brzegu. Pod nr. 9, 11, 13 wzniósł w okresie kilku lat trzy kamienice Bronisław Massalski. Ta ostatnia, nosząca dziś adres ul. Okrzei 26, jest uznawana za jedną z najpiękniejszych kamienic na Pradze. Zaprojektowana przez Stanisława Weissa i Henryka Stifelmana otrzymała fasady zdobione barwną cegłą licówkową skontrastowane z białymi elementami tynkowanymi. Naroże ozdobił okrągły wykusz, zaś wystawkę dachu na osi przejazdu bramnego zwieńczyły dwie rzeźby przedstawiające sowy.
W 1916 ulicy nadano obecną nazwę.
W okresie międzywojennym ulica zasłynęła dużą liczbą placówek opiekuńczych i organizacji prowadzących działalność charytatywną. Magistrat pod nr. 21 utworzył pod zarządem braci albertynów Schronisko Miejskie dla Chłopców;