Kolejne trzy medale zdobył w 2007 roku. Najpierw zajął drugie miejsce w biegu na 5000 m na mistrzostwach świata na dystansach w Salt Lake City, ulegając tylko Kramerowi. Następnie zajmował drugie miejsca na mistrzostwach świata w wieloboju w Heerenveen i mistrzostwach Europy w wieloboju w Collalbo. Zdobył też złote medale na 1000 i 5000 m podczas uniwersjady w Turynie. Podczas mistrzostw świata na dystansach w Nagano w 2008 roku zdobywał srebrne medale w drużynie oraz biegach na 5000 i 10 000 m, w których zwyciężył Sven Kramer.
Zdobył również brązowy medal na mistrzostwach świata w wieloboju w Hamar w 2009 roku, plasując się za Kramerem i Håvardem Bøkko z Norwegii. Blisko podium był podczas mistrzostw świata na dystansach w Richmond, gdzie był czwarty na 5000 m, przegrywając walkę o medal z Trevorem Marsicano z USA. Czwarte miejsce zajął także w biegu drużynowym. W 2010 roku brał udział w igrzyskach olimpijskich w Vancouver, gdzie indywidualnie był siódmy na 5000 m i dziesiąty na 1500 m, a w drużynie zajął szóstą pozycję. Ostatni medal wywalczył na mistrzostwach Europy w wieloboju w Hamar w 2011 roku, gdzie przegrał tylko ze Svenem Kramerem.