Próby systemu trwały do 1984, a decyzja o podjęciu seryjnej produkcji miała zapaść w ciągu kilku lat.
Pomimo pozytywnych wyników testów z uwagi na koniec zimnej wojny zamówienie ze strony US Army zostało anulowane, a jedynymi odbiorcami broni okazały się armie Kanady i Tajlandii.
Opis systemu System dowodzenia ADATS może jednocześnie i w czasie rzeczywistym koordynować prowadzenie ognia przez sześć zestawów (obejmuje to: analizowanie danych, rozpoznawanie i priorytetyzację celów, kontrolę ognia; maksymalna liczba jednocześnie zwalczanych przez 6 kooperujących wyrzutni celów to 48), oddalonych jeden od drugiego o 20 kilometrów, a rolę pojazdu dowodzenia pełnić może którykolwiek zestaw rakietowy. Komunikacja między zestawami odbywać się może poprzez kabel, jak i falami radiowymi (ponad 2000 dostępnych częstotliwości) - obiema tymi drogami można dokonywać pełnej wzajemnej wymiany danych.
Pocisk systemu ADATS może przechwytywać każdy typ celów powietrznych na niskim pułapie. Zasięg pocisku wynosi 10 km, sterowany jest metodą podążania wzdłuż wiązki laserowej, osiąga prędkość Mach 3+ i wytrzymuje przeciążenia do 60g.