thumb|Utwór „Je Vivroie liement” Guillaume'a de Machaut w wykonaniu Emilio Villalba Lira korbowa – strunowy instrument muzyczny z korpusem podobnym do gitarowego, wiolonczelowego lub lutniowego, wyposażony w kilka, zazwyczaj zamkniętych w drewnianej skrzynce (tzw. skrzynce tangentowej) strun.
Struny pobudzane są do drgań przez pocierającą je krawędź koła, które muzyk (lirnik) wprawia w ruch za pomocą korbki. Struny skracane są tangentami, za pomocą umieszczonych wzdłuż nich klawiszy. Znana była od wczesnego średniowiecza, wykorzystywana przez nowożytność do XXI wieku, w muzyce dawnej, ludowej, jazzie, industrialu, muzyce rockowej i różnych gatunkach muzyki współczesnej.
Budowa thumb|Elementy liry korbowej na przykładzie instrumentu ze zbiorów Muzeum Ludowych Instrumentów Muzycznych w Szydłowcu: 1 – kołek, 2 – komora kołkowa, 3 – pokrywa skrzynki tangentowej, 4 – tangent, 5 – klawisz, 6 – pudło rezonansowe, 7 – otwór rezonansowy, 8 – koło smyczkowe, 9 – pokrywa koła smyczkowego, 10 – podstawek, 11 – struny burdonowe, 12 – struna melodyczna, 13 – strunociąg, 14 – korba Każda lira korbowa, niezależnie od regionu i daty zbudowania, składa się z korpusu (pudła rezonansowego), skrzynki tangentowej, przynajmniej jednej struny melodycznej oraz smyczka kołowego z korbą.