10 listopada 1921 został zwolniony do rezerwy. W 1924 został zweryfikowany majorem rezerwy ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów rezerwy sanitarnych, w grupie lekarzy. Posiadał przydział mobilizacyjny do 7 Batalionu Sanitarnego w Poznaniu. Dziesięć lat później, w tym samym stopniu i z tym samym starszeństwem, był oficerem pospolitego ruszenia z przydziałem mobilizacyjnym do Kadry Zapasowej 7 Szpitala Okręgowego w Poznaniu.
Aresztowany przez Niemców w październiku 1939, został osadzony w Forcie VII w Poznaniu i tam 13 stycznia 1940 zamordowany przez Niemców w egzekucji poza obrębem fortu. Pochowany na cmentarzu Zasłużonych Wielkopolan w Poznaniu (kwatera 6-15).
Był dwukrotnie żonaty. Po raz pierwszy od 1903 z Marią z Kasiewiczów (1876–1935), z którą miał dzieci: Halinę (1904–1961), Bogdana (1906–1945), Aleksandrę (1908–1987), Marię (ur. 1914) i Stanisława (1918–1979). Po raz drugi, w 1937 ożenił się z Haliną Eis (1904–1946), z którą miał córkę (1939–1940)Celestyn Teodor Artur Rydlewski }M.J.