Konferencja londyńska rozpoczęła się 21 stycznia 1930 roku. thumb|Brytyjski krążownik liniowy HMS „Tiger” wycofany ze służby na skutek traktatu thumb|Japoński krążownik liniowy „Hiei” po przebudowie na okręt szkolny (widoczne miejsce po zdjętym pasie pancernym) thumb|Amerykański pancernik USS „Utah” wycofany i przebudowany na skutek traktatu na okręt-cel thumb|Efektem traktatu była budowa nowoczesnych krążowników lekkich, jak brytyjski HMS „Ajax” thumb|Japoński „Mogami” – przedstawiciel nowych silnych krążowników lekkich, o maksymalnych dopuszczalnych parametrach thumb|Traktat spowodował odrodzenie klasy torpedowców, jak japoński typ Chidori
Postanowienia co do okrętów liniowych Przede wszystkim, sygnatariusze traktatu londyńskiego zgodzili się przedłużyć do końca 1936 roku przyjęty w traktacie waszyngtońskim zakaz budowy nowych okrętów liniowychTraktat posługiwał się tutaj terminologią przejętą z traktatu waszyngtońskiego: „okręty główne” (capital ships), obejmującą okręty o wyporności standardowej powyżej 10 160 t (10 000 ton standardowych) lub uzbrojone w działa o kalibrze powyżej 203 mm, poza lotniskowcami, w praktyce stanowiącą okręty liniowe (tzw. „wakacje morskie” – zgodnie z traktatem waszyngtońskim, mogli oni rozpocząć budowę nowych okrętów w miejsce starych od 1931 roku).