przeżywanie go jest głównym celem butō.
Pierwszy spektakl „Zakazane kolory” (1959) inspirowany był nowelą autorstwa Yukio Mishimy, która poruszała problem homoseksualizmu i związku przemocy z seksualnością. Zostały w nim wykorzystane popularne na Zachodzie strategie performatywne związane z happeningiem i body artem.
Przypisy
Kategoria:Formy sceniczne Kategoria:Taniec w Japonii Kategoria:Teatr w Japonii