Po wojnie, w lutym 1945 roku Siódemka wznowiła swoją działalność, a we wrześniu podzieliła się na dwie drużyny, zjednoczone przez Stanisława Rybickiego w 1946 roku. W 1950 roku doszło do rozwiązania ZHP, w trakcie którego komenda chorągwi rekwirowała sztandary. Aby nie doprowadzić do utraty sztandaru Józef Wilk wraz z Józefem Wiatrem ukryli sztandar, który został zwrócony drużynie w 1985 roku. Po likwidacji ZHP harcerze z 7 KDH, w tym Jerzy Włoch i Józef Wiatr działali w ramach legalnych stowarzyszeń turystycznych.
4.12.1956 odbyło się spotkanie w Collegium Novum, na którym grupa instruktorów uchwaliła odrodzenie ZHP, na spotkaniu był obecny m.in. Stanisław Rybicki i Aleksander Haupt. Po odrodzeniu ZHP Siódemka zwiększyła liczebność na tyle, że konieczny był podział na dwie drużyny: “Wędrowne Ptaki” i “Łaziki”. Pierwszym szczepowym jeszcze nie powołanego formalnie szczepu został Aleksander Haupt. We wrześniu 1960 roku rada Szczepu połączyła “Wędrowne Ptaki”, “Łaziki” oraz drużynę z technikum Gospodarki Komunalnej “Włóczęgi” w jedną drużynę, której drużynowym został Krzysztof Duda.