Nie brał osobistego udziału w rewolucji lipcowej jako wróg rozwiązań siłowych, pokazując ostentacyjną obojętność wobec toczących się walk. Po zwycięstwie opcji orleanistycznej poparł Ludwika Filipa.
Partia Oporu W pierwszych wyborach monarchii lipcowej został wybrany przewodniczącym Izby Deputowanych, jednak całą inicjatywę na tym polu oddał swojemu zastępcy Jacques'owi Laffitte. Kiedy ten ostatni został premierem, Perier wszedł do jego rządu jako minister bez teki. Od początku był ideologiem i symbolem Partii Oporu, propagując konserwatyzm obyczajowy, pokojową politykę zewnętrzną oraz całkowitą swobodę gospodarczą. Jego współpraca z Laffitte'em, związanym z konkurencyjną Partią Ruchu, była niezwykle trudna; ostatecznie jednak 13 marca 1831 to Laffitte ustąpił ze stanowiska premiera, zaś Ludwik Filip mianował na jego miejsce Periera.
Premier 250px|right|thumb| Portret Periera z 1831 Rząd Periera ukierunkowany był na przywrócenie porządku w kraju i uporządkowanie stosunków dyplomatycznych za granicą. Zdecydowanie dławił wszelkie ruchy społeczne, w tym pierwsze powstanie tkaczy liońskich, co zraziło do niego część robotników i późniejszych lewicowych historyków.