kupił Pierwszą Krajową Fabrykę Plastrów Chemicznych.
Był współzałożycielem Towarzystwa Budowy i Eksploatacji Dróg Żelaznych Podjazdowych, którego staraniem wybudowano w latach 1896–1897 kolejkę marecką
Był opiekunem VII Ochrony (przedszkola) przy ul. Sprzecznej, zajmował się Salą Ochrony Sierot przy ul. Brukowej, zorganizował Kasę Groszowych Oszczędności i Bezpłatną Czytelnię, wspomagał „Ogródek dziecięcy” przy ul. Szerokiej (obecnie Kłopotowskiego), partycypował w kosztach Szpitala Najświętszej Maryi Panny, uzyskał zgodę władz rosyjskich na założenie na terenie Pragi gimnazjum męskiego (dzisiejsze LO im. Władysława IV).
Był również założycielem bazaru Różyckiego otwartego oficjalnie w 1882 na terenie między ulicami: Targową, Ząbkowską i Brzeską (na terenie posesji należących do Różyckiego).
Podczas I wojny światowej był opiekunem okręgu XV Kuratorium Rodzin Rezerwistów m.st. Warszawy.
Zmarł w Warszawie w wieku 85 lat. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 36-5-15/16).
Życie prywatne W listopadzie 1859 r. ożenił się z Franciszką Apolonią z Rygierów. Miał z nią trzech synów: Władysława, Wacława i Leona, którzy również zostali farmaceutami, oraz córkę Amelię.