Okres dojrzałego archaizmu Dominuje w nim styl zwany orientalizującym, ukształtowany w VII wieku p.n.e. pod wpływem twórczości artystów Bliskiego Wschodu i Egiptu. Odnosił się głównie do ceramiki, ale podobne wpływy wschodnie można dostrzec także w innych dziedzinach. Jest to czas intensywnej kolonizacji greckiej w obszarze śródziemnomorskim.
Architektura W architekturze sakralnej wprowadzono zewnętrzną kolumnadę (perystaza), w związku z czym fryz ze ścian zewnętrznych naosu przeniesiono na znajdujące się powyżej belkowanie. Pod koniec VII wieku p.n.e., wraz z upowszechnieniem kamienia jako budulca, świątyniom nadawano coraz bardziej monumentalne rozmiary. Przez naśladowanie wcześniejszej formy ukształtował się w rejonie Półwyspu Peloponeskiego styl zwany porządkiem doryckim. W tym samym okresie, w rejonie Attyki i Jonii pod wpływem budownictwa ludów Wschodu wykształcił się porządek joński. Świątynie greckie wznoszone z kamienia stawiano na kamiennej, trójstopniowej podbudowie, kryto je dwuspadowym dachem, fasadę zamykano ozdobnym tympanonem.