Hebrajski Behemot jest utożsamiany z perskim Hadhajosz.
Przez Augustyna z Hippony utożsamiany był z diabłem (O Państwie Bożym, XI,15).
Niektórzy kreacjoniści młodej Ziemi, jak na przykład Alfred Palla, identyfikują Behemota z którymś z dużych, roślinożernych dinozaurów jak brachiozaur bądź diplodok. Według nich biblijny opis zwierzęcia, np.: „jego ogon masywny i długi jak pień cedru, kości niczym metalowe rury, niemożliwość złapania go na hak” (Hi 40:16-24) pasuje do dinozaurów, ale nie do hipopotama czy słonia. Inni, jak Philip J. Senter sprzeciwiają się tej hipotezie. Według niego ogon jest tu porównywany raczej do gałęzi cedru.
Nawiązania w literaturze Michaił Bułhakow w swojej powieści Mistrz i Małgorzata nadał imię Behemot członkowi świty Wolanda występującemu pod postacią kota mogącego zamieniać się w człowieka.
W cyklu „Ekspansja” autorstwa duetu publikującego pod pseudonimem James S.A. Corey, jest to nazwa kosmicznej arki zbudowanej przez mormonów w celu podróży do Tau Ceti.
Zobacz też Baphomet
Przypisy
Kategoria:Judaizm Kategoria:Mityczne istoty Kategoria:Michaił Bułhakow Kategoria:Postacie literackie Kategoria:Stary Testament Kategoria:Symbole