mały|170px|prawo|Fara w Lubawie Powiat lubawski – powiat istniejący w latach 1818–1948 na terenie obecnego województwa warmińsko-mazurskiego, poprzednik obecnego powiatu nowomiejskiego. Mimo że nazwa powiatu wywodzi się od miasta Lubawy, ośrodkiem administracyjnym było ważniejsze pod względem społeczno-gospodarczym Nowe Miasto Lubawskie (dawniej Nowe Miasto nad Drwęcą).

Historia Poprzednik powiatu lubawskiego, powiat Löbau powstał już 1 kwietnia 1818 na terenie Prus Zachodnich. Na mocy traktatu wersalskiego z 28 czerwca 1919 powiat został przyłączony do Polski 19 stycznia 1920.

W okresie międzywojennym i tuż po II wojnie światowej powiat należał do województwa pomor­skiego z siedzibą w Toruniu i był powiatem przygranicznym (na odcinku ok. 100 km). Był jednym z najrdzenniej polskich powiatów o wskaźniku 96,6% ludności polskiej. Po wojnie siedzibą powiatowej rady narodowej przejściowo została Lubawa, jako najsilniejszy ośrodek polski (w Nowym Mieście urzędował landrat pruski).