Powiat nieszawski – powiat istniejący w latach 1871–1948 w Królestwie Polskim, II RP i PRL. Początkowo ośrodkiem administracyjnym powiatu była początkowo Nieszawa, a od 1932 – Aleksandrów Kujawski.
Historia W pierwotnej formie jednostka o nazwie powiat nieszawski istaniała w latach 1837–1866 w guberni mazowieckiej, a od 1844 – warszawskiej. Artykuł ten dotyczny powiatu utworzonego po wielkiej reformie admnistracyjnej w Rosji z 1866 roku.
Powiat nieszawski powstał w 1871 roku, pod zaborem rosyjskim, w miejsce zniesionego powiatu radziejowskiego, który funkcjonował od reformy administracyjnej w 1867 rokuDziennik Praw, t .66, s. 119.. W jego skład weszło miasto Nieszawa oraz 14 gmin: Bądkowo, Boguszyce, Bytoń, Czamanin, Gradowo, Lubanie, Osięciny, Piotrków, Raciążek, Ruszkowo, Sędzin, Służewo, Straszewo i WierzbieDziennik Praw, rok 1870, tom 70). W jego granicach znajdowało się także 5 osad, utworzonych w 1870 roku z miast: Osięciny, Piotrków, Raciążek, Radziejów i Służewo. Należał do guberni warszawskiej o maksymalnie peryferyjnym położeniu względem WarszawyTrzebiński, W., & Borkiewicz, A. (1956). Podziały administracyjne Królestwa Polskiego w okresie 1815-1918 r.:(zarys historyczny).