Z drugiej strony wiele opisów gramatyki bezokoliczników tych nie wyróżnia, uznając je za konstrukcje zwykłego bezokolicznika czasownika posiłkowego z właściwą formą czasownika głównego (bezokolicznikiem lub imiesłowem).

Czasowniki modalne

Czasowniki modalne służą do określania stosunku do danej czynności, i generalnie wymagają innego czasownika w bezokoliczniku. Są to:

dürfen – wyraża pozwolenie können – wyraża możliwość bądź umiejętność mögen – wyraża upodobanie, w niektórych użyciach także możliwość, życzenie lub pragnienie forma trybu Konjunktiv möchte wyraża chęć, łagodniej, odpowiednik polskiego chciałbym müssen – wyraża konieczność bądź przymus (wewnętrzny lub zewnętrzny) sollen – wyraża powinność bądź rozkaz, w niektórych użyciach także domniemanie wollen – wyraża chęć, to, co chcemy by stało się teraz

Czasowniki modalne w języku niemieckim mają charakterystyczną dla siebie, nieregularną odmianę w czasie teraźniejszym (z równymi formami 1. i 3. osoby liczby pojedynczej).

Używa się ich razem z czasownikiem w bezokoliczniku bez poprzedzania go słówkiem zu (w odróżnieniu od niektórych innych konstrukcji z bezokolicznikiem).

Sie kann schwimmen – Ona umie pływać Ich soll zu ihm gehen – Powinienem do niego pójść