przed nazwami miast lub imion.
Rodzajniki pełnią w języku niemieckim ważną funkcję, gdyż fleksja rzeczowników jest bardzo uboga, zaś szyk zdania na tyle swobodny, że bez nich często trudno by było zrozumieć, w którym przypadku dany wyraz się znajduje, a co za tymi idzie, jaką funkcję pełni w zdaniu.
Przymiotnik i przysłówek Przymiotnik w funkcji przydawki może być poprzedzony rodzajnikiem (określonym lub nieokreślonym), zaimkiem dzierżawczym, zaimkiem nieokreślonym kein, zaimkiem wskazującym oraz innymi zaimkami lub występować bez żadnego rodzajnika czy zaimka. W zależności od tego, jaki rodzajnik bądź zaimek występuje przed przymiotnikiem, stosuje się inny typ odmiany przymiotnika.
Ze względu na budowę w języku niemieckim wyróżnia się: przymiotniki proste, np. schön (piękny), flach (płaski), neu (nowy), fertig (gotowy) przymiotniki złożone, w których ostatni człon (człon główny) jest zawsze przymiotnikiem, natomiast człon określający może być: przymiotnikiem (np. dunkelrot – ciemnoczerwony) rzeczownikiem (np. bildschön – prześliczny) czasownikiem (np. ausgehfertig – gotowy do wyjścia) przyimkiem (np. vorschulisch – przedszkolny) przymiotniki pochodne, utworzone za pomocą przedrostków, np. untypisch (nietypowy) lub przyrostków, np.