Dzięki trzem bramkom Józefa Kałuży krakowianie pokonali bowiem we własnym mieście gości 3:2, triumfując po raz trzeci z rzędu i zdobywając trofeum na własność (w tym samym roku wygrali 2:1, a w 1924 r. 3:2).

Zestawienie meczów 1912 Kraków – Lwów 3:1 i 1:2

1913 Kraków – Lwów 7:0 i 1:0

1914 Lwów – Kraków 3:1

1919 Kraków – Lwów 3:1

1920 Lwów – Kraków 2:4

1921 Kraków – Lwów 1:2 i 1:1

1922 Kraków – Lwów 3:1 i 4:1

1923 Lwów – Kraków 2:1 i 0:0

1924 Kraków – Lwów 0:1 i 3:2

1925 Kraków – Lwów 2:1 i 3:2 Kraków zdobył Puchar Żeleńskiego

Waza Żeleńskiego Zakończenie zmagań o Puchar Żeleńskiego było jednocześnie końcem pewnej epoki (pionierskiej) w polskim futbolu. Najstarsza rodzima impreza piłkarska przez 13 lat swego trwania (z 5-letnią przerwą „wojenną”) zyskała olbrzymią popularność nie tylko wśród społeczności miast-uczestników, ale całej Galicji, a po odzyskaniu przez Polskę niepodległości – również kraju. Przypadła zresztą na nietypowy okres – rozpoczęła się przecież w czasie zaborów, a zakończyła już w odrodzonej ojczyźnie. Niekwestionowany prestiż Pucharu Żeleńskiego przyczynił się do powołania jeszcze zimą 1925 r. kolejnych rozgrywek – z identycznym regulaminem, będących niejako ich kontynuacją. Dla podkreślenia ciągłości tradycji nadano im nazwę – Waza Żeleńskiego.