thumb|„Lech” w porcie w Helu, lipiec 1937 Lech, poprzednio: Hercules, Brussa, Krakus, później H-6 – holownik o napędzie parowym, służący w polskiej Marynarce Wojennej w okresie międzywojennym, a następnie po II wojnie światowej do lat 80. jako H-6. Zbudowany w 1904 roku, pierwotnie służył u niemieckich armatorów pod nazwami „Hercules” i „Brussa”, a następnie u polskiego armatora Żegluga Wisła – Bałtyk pod nazwą „Krakus”. W 1930 roku wszedł do służby w Marynarce Wojennej; zatopiony podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku. Po wojnie krótko służył w 1946 roku, po czym powrócił do służby po remoncie w 1957 roku jako H-6; wycofany w 1983 roku jako ostatni holownik parowy Marynarki Wojennej.
Budowa i opis Holownik zbudowany został w 1904 roku w stoczni F. Schichaua w Elblągu, pod nazwą „Hercules”Zbudowany w 1904 roku według i . Starsze publikacje podawały 1903 rok (, ).. Napęd stanowiła trzycylindrowa maszyna parowa potrójnego rozprężania o mocy 450 KM napędzająca 1 śrubę. Po wojnie (jako H-6) moc maszyny podawana była na 500 KM. Prędkość wynosiła 12 węzłów.