Światłowód jednomodowy (ang. Single Mode Fiber) – rodzaj światłowodu służący do przesyłania jednego modu światła, nazywanego modem podstawowym. Największą zaletą tego typu światłowodów jest możliwość przesyłania danych na duże odległości, bez znaczącego zniekształcenia i tłumienia sygnału. Pozwala to na budowę systemów transmisyjnych dalekiego zasięgu, osiągających znaczne przepływności.
Transmisja światłowodowa jest ograniczona przez dwie cechy materiałów użytych do budowy rdzenia; są to: dyspersja sygnału (różne składowe sygnału poruszają się z różnymi prędkościami), tłumienie sygnału (amplituda sygnału stopniowo zanika wzdłuż światłowodu).
Użycie światłowodów jednomodowych pozwala w dużym stopniu wyeliminować powyższe ograniczenia.
Zmniejszenie wpływu dyspersji W każdym znanym materiale współczynnik załamania, fali elektromagnetycznej zależy od jej długości Zależność ta nosi nazwę dyspersji. Za sprawą dyspersji, każdy zmodulowany sygnał świetlny (tzn. inny, niż ściśle monochromatyczna fala o amplitudzie stałej w czasie) ulega zniekształceniom, ponieważ jego składowe o różnych częstotliwościach (a co za tym idzie, różnych długościach fali) poruszają się z różnymi prędkościami (prędkość rozchodzenia się światła w ośrodku jest odwrotnie proporcjonalna do współczynnika załamania).