thumb|180px|right|Tablica upamiętniająca pochówek króla w kościele w Ringsted na Zelandii
Eryk IV Plovpenning (duń. Erik 4. Plovpenning, Eryk IV Denar od Pługa) – (ur. 1216, zm. 10 sierpnia 1250) – król Danii 1241–1250 z dynastii Estrydsenidów.
Młody król Syn króla Danii Waldemara II Zwycięskiego i Berengarii (zm. 1221), córki króla Portugalii Sanczo I, brat Waldemara (III, ur. 1209), Abla (ur. 1218) i Krzysztofa I (ur. 1219). W 1231 r. po śmierci starszego brata Waldemara (III) ojciec Waldemar II ustanowił Eryka współrządcą królestwa i w 1232 koronował na króla Danii.
Kandydat na tron niemiecki W czerwcu 1249 król czeski Wacław I spotkał się na zamku Loket z palatynem reńskim Ottonem, landgrafem turyńskim Henrykiem Raspe i margrabią miśnieńskim Henrykiem Dostojnym. Monarcha czeski próbował przekonać swoich gości do wyboru Eryka na antykróla niemieckiego. Elekcja miała zostać przeprowadzona w Lubuszu pod ochroną króla czeskiego i margrabiego brandenburskiego. Margrabia miśnieński i landgraf Turyngii odmówili poparcia tego planu i wyjechali do pobliskiego Chebu, gdzie cesarz Fryderyk II naradzał się ze swoimi zwolennikamiV. Vaníček, Velké dějiny zemí Koruny české, sv. 2, Praha-Litomyšl 2000, s.