Erwin Hasbach (ur. 21 czerwca 1875 w Dojlidach, zm. 28 stycznia 1970 w Weingarten) – działacz mniejszości niemieckiej w Polsce w okresie międzywojennym, poseł na Sejm Ustawodawczy (1919–1922) oraz senator I, II, IV i V kadencji (1922–1930, 1935–1939).
Życiorys Był synem Ewalda Hasbacha (1828–1901) i Marii z d. Korner (1842–1941). Rodzina była wyznania ewangelicko-reformowanego i jego ojciec przybył do Choroszczy w 1860 r. i z czasem dorobił się sporej fortuny. W budowie pozycji pomógł ślub z siostrzenicą przemysłowca Chrystiana Augusta Moesa z Pilicy. Rodzina Hasbachów należała do hojnych darczyńców budowy kościoła ewangelickiego w Białymstoku.
Ukończył gimnazjum w Ełku, potem studiował agronomię na Uniwersytecie w Halle, praktykował rolniczo na Śląsku.
W czasie I wojny światowej walczył na froncie zachodnim, po 1915 zaś na wschodnim. W 1918 r. był oficerem łącznikowym z I Korpusem Polskim gen. Muśnickiego.
Gospodarzył w majątku Waliły koło Białegostoku, później przeniósł się do Zamku Bierzgłowskiego pod Toruniem.
W 1919 r. próbował wstąpić do służby w Wojsku Polskim, jego zabiegi odrzucono jednak ze względu na niemiecką narodowość. W 1923 r. współpracował z rządem polskim przy wypłacie odszkodowań dla Niemców wysiedlonych z Wielkopolski, jego imieniem nazwano fundusz udzielający im kredytów.