Według dat które pojawiają się w tekstach „Pozwolenia na przywóz lwa” i „Skarbu Atanaryka” chronologia jest jednak odwrotna. Na samym początku „Pozwolenia na przywóz lwa” autor wymienia datę znalezienia kartki z zapiskiem który zaintrygował bohatera do tego stopnia że wybrał się on w długą podróż. Jest to kwiecień 1960. Wzmianka zawarta w „Skarbie Atanaryka”, w której narrator porównuje jedną z bohaterek do „aniołów na obrazie Rublowa, którym zachwycałem się niedawno w Zagorsku, w Troicko-Siergiejewskiej Ławrze” odnosi się prawdopodobnie do wcześniejszej wizyty Tomasza w Moskwie, o której narrator wspomina w „Pozwoleniu na przywóz lwa”. „Skarb Atanaryka” można precyzyjnie umiejscowić w czasie za pomocą protokół spisanego przez bohaterów, datowanego na 27 czerwca 1958. Chronologia nie jest najpilniej przestrzeganym aspektem książek Nienackiego, bowiem Tomasz kończy studia w 1958 („Skarb Atanaryka”), a w „Pozwoleniu...” (1960) nadal studiuje historię sztuki.
Gdy pod koniec życia Zbigniew Nienacki, wraz z wydawnictwem Warmia, włączył do serii Pan Samochodzik wcześniejsze powieści o Tomaszu, pierwotnie nie wzięto pod uwagę Pozwolenia.... Decyzja o tym zapadła dopiero po oddaniu do druku pierwszych tomów, dlatego tom ten nosi w „czarnej serii” numer „zero”.