Twórczość Wiertowa ograniczyło oficjalne uznanie w ZSRR socrealizmu i wzrost popularności filmu fabularnego. Ostatnim filmem, w którym udało się Wiertowowi zachować swoją artystyczną wizję filmu dokumentalnego była Kołysanka (1938). W latach 30. jego filmy w Związku Sowieckim miały problemy: Trzy pieśni o Leninie zostały zatrzymane przez Stalina za zbytnią gloryfikację postaci Lenina. Po utracie możliwości niezależnego tworzenia filmów, Wiertow ograniczył swoją działalność do montażu kronik filmowych.
Zmarł na raka. Został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie.
Inne W 1976 nakładem Wydawnictw Artystycznych i Filmowych w Warszawie ukazał się polski wybór jego pism pt. Człowiek z kamerą (autor wyboru i opracowania wydania radzieckiego: Siergiej Drobaszenko; Słowo wstępne do wydania polskiego pt. Dziga Wiertow - poeta i publicysta ekranu: Nikołaj Abramow; przekład: Tadeusz Karpowski), zawierający artykuły, wystąpienia, fragmenty dziennika oraz pomysły i szkice scenariuszowe.