Następnie studiował dwa lata, do 1898 w Hochschule fur Bodenkultur w Wiedniu.
Od 1898 gospodarował w majątku Rajtarowice (powiat samborski) należącym do stryja Macieja Zenona Serwatowskiego. Rozwinął tu produkcję koców i samodziałów, które znajdowały szeroki zbyt w Galicji. W tym czasie należał do Krajowego Związku Przemysłu, Towarzystwa Kółek Rolniczych, Towarzystwa Parcelacyjnego, Związku Stowarzyszeń Zarobkowych i Gospodarczych, był również członkiem Wydziału Banku Melioracyjnego we Lwowie. Członek i działacz Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego, członek Komitetu GTG (13 czerwca 1912 - 20 czerwca 1914)Szematyzm Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim na rok 1912, s. 976; 1913, s. 1004; 1914, s. 1020. Współpracował z Tadeuszem Cieńskim, Stanisławem Głąbińskim i Aleksandrem Skarbkiem. W 1900 przeniósł się na Podole, gdzie przejął od ojca majątki Jezierzany i Hrehorów w powiecie buczackim. W 1906 kupił od Siemieńskich-Lewickich za posag żony - klucz Złotniki (powiat podhajecki) – 3000 ha ziemi ornej i 350 ha lasu. Tereny te intensywnie zagospodarował. Wybudował dwie gorzelnie w Jezierzanach i w Złotnikach na folwarkach przyległych.