170–171..

Spekulacje Ciał latarników nigdy nie znaleziono, a okoliczności i miejsce zdarzenia – samotna, skalista wysepka – pobudzało wyobraźnię. Narodziło się wiele spekulacjiBella Bathhurst: The Lighthouse Stevensons, s. 249.. Niektóre kłóciły się wręcz z faktami. Na przykład: wypadek został uwieczniony w balladzie Wilfrida Gibsona z roku 1912 zatytułowanej Flannan IsleDonald Munro: Description of the Western Isles of Scotland, s. 171.. Poeta napisał w niej o niedojedzonym posiłku sugerując, że stało się coś nadzwyczajnego. Tymczasem w zapiskach Moore’a znajduje się następujące zdanie: „Naczynia w kuchni były pozmywane, a więc wyszli w jakiś czas po posiłku”Haswell-Smith pisze: „Posiłek, na który składało się zimne mięso, korniszony i ziemniaki, stał nietknięty na stole kuchennym”..

Inne wersje wydarzeń, że jeden z latarników zamordował dwóch pozostałych, po czym – targany wyrzutami sumienia – rzucił się do morza, że porwał ich potwór morski (lub wielki ptak), że zostali uprowadzeni przez zamorskich dywersantów lub przez statek pełen upiorów, przyjmowano z przymrużeniem oka.

Dochodzenie NLB thumb|300px|Proporzec Northern Lighthouse Board 29 grudnia Robert Muirhead, szef Northern Lighthouse Board, przybył na miejsce wypadku w celu przeprowadzenia oficjalnego dochodzenia.