Dzieje Eskadry 4 września rozpoczęto na lotnisku Góra Puławska pod Puławami formowanie Czechosłowackiej Eskadry Rozpoznawczej. Po skompletowaniu liczyła ona ok. 60 członków personelu i dysponowała liczbą 11 lub 15 nieuzbrojonych samolotów typu Potez XXV i RWD-8. Być może w jej skład wchodziły także 4 samoloty czeskiej produkcji, w tym 3 Letov S.328 i 1 Aero A.100, na których Czesi uciekli do Polski. Nie jest jednak pewne, czy te samoloty rzeczywiście pozostały w Polsce, czy też zostały odesłane z powrotem do sprzymierzonej z Niemcami Słowacji lub na terytorium Protektoratu Czech i Moraw. Po wykonaniu kilku lotów zapoznawczych Eskadra przeniosła się na lądowisko Krzywda koło Radzynia Podlaskiego, a od 7 do 9 września stacjonowała w Bełżycach pod Lublinem. W kolejnych dniach jej szlak bojowy obejmował lądowiska w Piaskach Luterskich, Radziechowie i Lubomli. 15 września eskadrę przerzucono na lotnisko Kiwierce koło Kowla, gdzie z powodu mgły podczas lądowania uszkodzono 3 samoloty. Następnego dnia pozostałe maszyny odleciały do Łucka. Tam polska obrona przeciwlotnicza zestrzeliła samolot pilotowany przez sierżanta Vilema Murcka, ale odniósł on tylko lekkie obrażenia. Eskadra wykonała wówczas kilka lotów rozpoznawczych na rzecz zgrupowania wojsk broniącego Łucka pod dowództwem gen. bryg. Piotra Skuratowicza.