Roch Lasocki herbu Dołęga (ur. 1741 – zm. 10 maja 1791 w WarszawieDane biograficzne na stronie Sejmu Wielkiego), szambelan królewski, podkomorzy sochaczewski, poseł na sejmy, agent dyplomatyczny konfederacji barskiej.
Życiorys Syn Pawła, chorążego sochaczewskiego. Uczył się w szkole teatynów i akademii jezuickiej w Warszawie. Jako porucznik artylerii koronnej został w 1758 marszałkiem koła rycerskiego ziemi sochaczewskiej. W 1763 mianowany skarbnikiem rawskim. Był członkiem konfederacji Czartoryskich w 1764 roku i posłem na sejm konwokacyjny (1764) z ziemi sochaczewskiejVolumina Legum, t. VII, Petersburg 1860, s. 93.. Z ramienia sejmu przeprowadził rewizję skarbca i archiwum wawelskiego. W 1766 mianowany miecznikiem sochaczewskim.
W 1768 złożył ten urząd i przystąpił do konfederacji barskiej. W lutym 1769 z polecenia Teodora Wessla udał się z misją dyplomatyczną do Drezna, gdzie zabiegał o zgodę Karola Krystiana Wettyna objęcia polskiej korony. We wrześniu wyjechał do Turcji, gdzie został oficjalnym posłem konfederacji w StambuleWacław Szczygielski, "Lasocki Roch (1741-1791)" [w] Polski Słownik Biograficzny tom XVI wyd. 1971 s.545-547.