Pod koniec IV i na początku V wieku Rzymianie przywieźli wojowników anglosaskich wraz z rodzinami do Brytanii. Mieli oni jako płatni żołnierze pomagać Rzymianom w obronie południowych i wschodnich wybrzeży przed innymi plemionami germańskimi. Około 410 roku ostatnie oddziały rzymskie opuściły Brytanię. Mimo że niektórzy jej mieszkańcy nadal wiedli życie na sposób rzymski, w miarę napływu coraz to nowych osadników zza kanału La Manche i Morza Północnego wiele miejsc zaczęło się zmieniać i przybierać anglosaski charakter.
Przybywający do Brytanii Anglosasi stopniowo zajmowali coraz rozleglejsze tereny i zakładali farmy, wioski oraz miasta. W ciągu 200 lat, od około 450 do 650 roku, przesunęli się dalej na zachód. Wcześniejsza, celtycka ludność (Brytowie) została usunięta lub podbita i zasymilowana. Anglosasi utworzyli wiele niewielkich królestw, z których stosunkowo długotrwałymi okazały się państwa heptarchii (Kent, Mercja, Nortumbria, Essex, Sussex, Wessex, Anglia Wschodnia). Od VIII wieku te państwa były atakowane przez wikingów. Najeźdźcom oparło się Królestwo Wessexu, które w X wieku zjednoczyło Anglię tworząc Królestwo Anglii.