Wkrótce potem, zapewne nie bez poparcia króla partyjskiego, który miał kłopoty na wschodzie swego państwa, z niewoli powrócił Demetriusz II Nikator. Miasta syryjskie pamiętał mu jednak jeszcze jego okrucieństwa, raził również jego partyjski sposób bycia. Kleopatra, była gotowa rządzić samodzielnie w imieniu swych małoletnich synów, z których tylko Seleukosa pozostawiła przy sobie, młodszego Antiocha wysłała na naukę do Aten, a syna Siditesa, z ostrożności aż do Kyzikos w Popontydzie. Nie uznała Demetriusza za swego męża, zarzucając mu, że swą aktualną żonę pozostawił w Hyrkanii. W tej sytuacji Demetriusz skorzystał z prośby o pomoc ze strony królowej egipskiej Kleopatry, matki Thei, która rządziła chwilowo samodzielnie, wygnawszy swego małżonka i brata Ptolemeusza VII Euergetesa Fyskona. Poniósł jednak klęskę w starciu z Fyskonem. Król egipskie chcąc mu przysporzyć kłopotów wynalazł i wysłał do Syrii pewnego młodzieńca, którego rzekomo miał usynowić przed swą śmiercią Sidetes. Nadał mu imię Aleksandra, a Syryjczycy nazwali go Zabinas, co po aramejsku znaczy kupiony. Ustępliwy i Łagodny Zabinas szybko zdobył sobie zaufanie. Większość miast syryjskich przeszła na jego stronę. Po Damaszkiem rozbił armię Demetriusza.