250px|thumb|Ołeksandr Hrekow po aresztowaniu przez Smiersz, zdjęcie NKWD 1948 Ołeksandr Petrowycz Hrekow lub Hrekiw, ukr. Олександр Петрович Греков (Греків) (ur. we wsi Sopicz w powiecie głuchowskim guberni czernihowskiej, zm. 8 grudnia 1958 w Wiedniu) – ukraiński wojskowy, generał-chorąży Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej.

Życiorys Ukończył prawo na Uniwersytecie Moskiewskim w 1897 r., w 1899 r. – , a w 1905 Nikołajewską Akademię Sztabu Generalnego. W czasie I wojny światowej był kolejno szefem sztabu 74 dywizji piechoty na Froncie Północno-Zachodnim, szefem sztabu 1 Dywizji Piechoty Gwardii, dowódcą Lejbgwardyjskiego Pułku Jegrów, szefem sztabu 6 Korpusu Armijnego, generalnym kwatermistrzem 1 Armii. Od 1916 był generałem-majorem Armii Imperium Rosyjskiego.

Jesienią 1917 przybył do Kijowa. Od listopada 1917 w armii ukraińskiej, przeprowadził likwidację kijowskiego okręgu wojskowego armii rosyjskiej, był dowódcą ukraińskiego garnizonu Kijowa i wiceministrem spraw wojskowych w rządzie URL.

W 1918 dowódca „serdiuckiej” dywizji URL. Na przełomie 1918/1919 był ministrem obrony URL i pierwszym atamanem nakaźnym Armii Czynnej URL.