Jako pierwsze biskupstwo w Polsce poznańska katedra otrzymała patronów katedry rzymskiej, tarcza z orłem – herb Przemysła II, za czasów którego miasto pełniło funkcję stołeczną, klucze – symbol samorządności, do dziś heraldycy nie wyjaśnili symboliki gwiazd i półksiężyców przypominających Leliwy, korona nad herbem – choć nie spełnia zasad heraldycznych, podobnie jak korony nad herbami Krakowa, Warszawy czy Gniezna, jednak (tak jak w tych miastach) świadczy o stołeczności.
Historia
thumb|150px|right|Herb w kolorystyce stosowanej w 1908thumb|170px|Herb Poznania używany w okresie PRL Pierwszy zachowany wizerunek herbu pochodzi z dokumentu z datą 1 maja 1344, od współczesnego herbu różnił się jedynie brakiem korony nad tarczą herbową. Spotyka się także uproszczoną wersję herbu, którą stanowiły dwa złote skrzyżowane klucze z krzyżem (widoczne w bramie pełnego herbu) na błękitnym tle. Pojawia się także wersja pośrednia – białe mury z kluczami w bramie na błękitnym tle.
W Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego znajduje się zapis:
W XIX wieku władze niemieckie stosowały herb w odmiennej kolorystyce. Mury miejskie miały kolor ceglany, zaś białego orła na czerwonym tle zastąpiono czarnym orłem na złotym tle.