Ponad każdym kadłubem sztywnym znajdują się komory bezpieczeństwa, zdolne łącznie do wyniesienia na powierzchnię wody całej załogi – około stu sześćdziesięciu osób.
Okręty tego projektu zostały wyposażone w system sonarowy Skat zdolny do równoczesnego śledzenia 10–12 obiektów, zawierający sonar niskiej częstotliwości MGK-503 ze sferyczną anteną (NATO: Shark Gill). Każdy z dwóch kadłubów sztywnych mieści jeden reaktor OK-650 (380 MW) z turbiną parową – zespół o mocy 81 600 KM (60 MW) oraz jeden generator o mocy 800 kilowatów. W celu ochrony każdej z dwóch śrub przed uszkodzeniem bądź zniszczeniem przez lód umieszczono je w specjalnych osłonach. Typhoon wyposażona jest również w dwie pomocnicze gondole napędowe – na dziobie i rufie – opuszczane i uruchamiane w celach manewrowych jednostki oraz nieruchomego zawisu pod wodą. Zastosowany w jednostkach 941 układ dwóch głównych śrub napędowych i sterów w szerokiej spłaszczającej się rufie, nazywany jest „układem ogona bobra”. W ramach własnych badań nad rozwiązaniem napędu dla jednostek typu Ohio, marynarka amerykańska stwierdziła, że układ ten – jakkolwiek znacznie wydajniejszy od konwencjonalnego układu dwuśrubowego – jest jednak mniej wydajny od układu z jedną śrubą.